Miasto Bodrum zwane w czasach antycznych Halikarnasem położone jest na malowniczym Półwyspie Bodrum. Urocze wioski , z charakterystycznymi małymi białymi domkami, oplecionymi przez fioletowe bugenwille, zdobią brzeg półwyspu. Miasto może pochwalić się jednym z większych na wybrzeżu portem jachtowym i morskim, z którego odchodzą codziennie promy na Kos i Rodos.
Stąd wyruszył 2.500 lat temu pierwszy podróżnik, historyk i reporter Herodot opisany przez Ryszarda Kapuścińskiego w słynnej książce „Podróże z Herodotem” 32-tysięczne miasto ma przebogatą historię, na której ślady można się natknąć na każdym kroku. To właśnie tutaj stało Mauzoleum, jedno z siedmiu cudów świata miejsce pochówku Króla Mauzolosa w IV wieku p.n.e. Współczesna nazwa mauzoleum wywodzi się właśnie od króla Mauzolosa, któremu siostra –żona wystawiła po śmierci wspaniały grobowiec w Bodrum.
W centrum stoi zaś potężny zamek św. Piotra, warownia zbudowana przez joannitów z Rodos w XV w. Zamek jest wspaniałym przykładem architektury krzyżowców. Obecnie znajduje się w nim muzeum Podwodnej Archeologii. W mieście znajdują się też ruiny teatru z II wieku n.e. Nigdzie bardziej niż tutaj nie przenikają się 2 kultury turecka i grecka (helleńska).
Miasto słynie też z licznych stoczni, w których buduje się tradycyjne łodzie żaglowe guletty i tirhandil. W Bodrum gromadzą się artyści, którzy nadają miasteczku specyficzny klimat. Po zmroku można przyjemnie spędzić czas w lokalnych restauracjach delektując się owocami morza i innymi specjalnościami egejskiej kuchni podziwiając przepięknie oświetlone miasto.

Półwysep Datça leży na południe od Bodrum - zaczyna się w Bencik gdzie najwęższy pas lądu gdzie ma zaledwie 800 m. Przez miejscowych nazwany jest Balikaşiran, czyli miejsce, które przeskakują ryby.
Ten ośmiusetmetrowy pas oddziela przepiękną zatokę Gökova od Hisarönü. Pierwsza należy do Morza Egejskiego, druga do Śródziemnego. Trzeba dodać, że sąsiednie Marmaris też reklamuje się jako miejsce gdzie spotykają się dwa morza.
Na końcu półwyspu Datca znajdują się ruiny antycznego Knidos.

Marmaris szczyci się największą, najbardziej nowoczesną i okazałą mariną w Turcji. Położone jest nad przepiękną długą, prawie zamkniętą zatoką w kształcie fiordu otoczonego przez niskie góry porośnięte lasem piniowym.
Miasteczko zachwyca antycznymi i średniowiecznymi zabytkami kultury, oryginalną starówką z regionalnymi barami, kawiarniami i zadaszonym bazarem tureckim z wyrobami skórzanymi, biżuterią, odzieżą i dywanami.
W wielu sklepach jest tutaj serwowana turecka herbata lub kawa, w większości jako znak gościnności. W pubach na promenadzie można też skosztować tradycyjnych tureckich trunków.
Najważniejszym obiektem historycznym w centrum miasta jest zamek zbudowany przez Jonów. Ostateczny kształt nadali mu Turcy Osmańscy w 1522 roku. Dziś mieści się tu muzeum z licznymi glinianymi naczyniami, amforami, dziełami ze szkła, starymi monetami. Wszystkie eksponaty znaleziono na terenie wykopalisk w Knidos, Burgaz i Hisaronu. Latem Marmaris jest bardzo zatłoczone.

Miasto Gocek leży w północnozachodniej części zatoki Fethiye w Turcji. Miasto może się poszczycić tym, że znajdują się tutaj aż cztery porty jachtowe. Tutaj często zaczynają się rejsy żeglarskie gdyż Gocek leży w odległości 22 km od międzynarodowego lotniska w Dalamanie , które w sezonie letnim oferuje połączenia lotnicze do i z większości europejskich miast. Można też dostać się do Dalamanu z lotnisk w Istambule.

Nazwa miasta, ustanowiona w 1934 roku, została nadana w hołdzie miejscowemu pilotowi Fethiyemu Beyowi, który życiem przypłacił walkę o niepodległość Turcji. W czasach starożytnej Licji miasto nazywało się Telmessos. Od zdobycia przez plemiona tureckie w XIII aż do 1934 roku nosiło nazwę Megri. Okolice Fethie to region gęsto porośnięty lasami. Największą atrakcją Fethie są liczne, wykute w skałach grobowce.

\ Najpiękniejszy jest górujący wysoko nad miastem, licyjski grób królewski Amyntasa. Uwagę zwraca zbudowana przed nim 15 metrowa jońska fasada świątyni oraz wykuta w skale imitacja drewnianego portalu. Licyjczycy grzebali zmarłych w położonych wysoko skalnych komorach wierząc że syreny unoszą ich dusze o nieba.

Przy okazji rejsu w Turcji, po dokonaniu odpowiednich choć uciążliwych odpraw można odwiedzić jedną z pobliskich wysp Greckich. Wyspa Simi jest oddalona jest od Tureckiej Datci o zaledwie 8 mil.
Simi, geograficznie należąca do archipelagu Dodekanez, co oznacza „dwanaście wysp”, jest uważana za jedną z najbardziej malowniczych w basenie Morza Śródziemnego.
Na przestrzeni wieków wyspa należała do Turcji, Grecji i Włoch gdyż była ważnym punktem handlu morskiego.. Na Symi obecnie mieszka wielu Brytyjczyków, którzy po kapitulacji nazistów władali wyspą do października 1947 roku Głównymi atrakcjami Simi są kamienne zbocza, na których znajdują się klasycystyczne domki, porty oraz malownicze zatoki. Jednakże Simi to nie tylko piękne i urokliwe krajobrazy, ale także atrakcje kulturowe, z których największą jest klasztor św. Michała z Panormitis, patrona tamtejszych żeglarzy ciągle zamieszkały przez mnichów. Na wyspie jachty cumują rufą przy nabrzeżu miejskim, które zwykle w sezonie jest bardzo przepełnione.

Położona jest zaledwie 27 mil od tureckiego Marmaris. Po dokonaniu odpowiednich choć uciążliwych odpraw można spróbować dopłynąć na Rodos w czasie rejsu do Turcji. Wejścia do portu Mandraki na Rodos strzegą jeleń i łania symbole wyspy usytuowane w miejscu gdzie prawdopodobnie stał jeden z siedmiu cudów świata słynny Kolos Rodyjski.
Walory klimatyczne i zabytki przeszłości powodują, że jest jedną z najchętniej odwiedzanych wysp greckich.
Stolicą wyspy jest Rodos miasto o tej samej nazwie. Dawna średniowieczna dzielnica otczona murem obronnym i fosą wzniesiona w XIV wieku przez Joanitów jest zachwycającym skupiskiem zabytkowych budowli, barwnych handlowych ulic i warsztatów w wąskich uliczkach. Palmy w połączeniu z minaretami meczetów wprowadzają do starej dzielnicy atmosferę wschodu. W przeciwieństwie do meczetów na innych wyspach na Rodos meczety są nadal użytkowane przez licznych muzułmanów będących tureckimi potomkami zdobywców wyspy w XVI wieku.
JOANNICI
Zakon Rycerzy Świętego Jana założony w Ziemi Świętej dla opieki nad chorymi krzyżowcami i pielgrzymami został wygnany w z Palestyny w 1292 roku. Joannici osiedlili się najpierw na Cyprze po czym w 1301 roku przenieśli się na Rodos. Po kilku latach praktycznie opanowali cały Dodekanez oraz port Bodrum. Niemal na wszystkich wyspach wznieśli obronne zamki . Na Rodos w obrębie murów miejskich powstała siedziba zakonu oraz zajazdy dla rycerzy przybywających z odległych krajów. Joannici panowali przez dwa stulecia nad wschodnią częścią Morza Egejskiego. Uważali siebie za obrońców chrześcijaństwa ale chętnie łupili przepływające statki w tym rejonie w tym także należące do greckich kupców i żeglarzy. W 1522 roku flota i 100 – tysięczna armia Sulejmana Wspaniałego zaatakowała Rodos. Joannici 6 miesięcy stawiali opór. Zostali jednak ostatecznie pokonani przez Turków. Oblężenie przeżyło tylko 200 rycerzy, którym pozwolono opuścić wyspę. Po siedmiu latach od wygnania Joannici osiedlili się na Malcie ( dlatego są nazywani kawalerami Maltańskimi). Pod rządami faszystowskich Włoch na Rodos odbudowano starannie pałac wielkich mistrzów i fortyfikacje i do dziś budowle te są w znakomitym stanie.

Położona jest zaledwie 7 mil od tureckiego portu Bodrum. Podobnie jak w przypadku Rodos czy Simi można pokusić się o odwiedzenie tej wyspy przy okazji rejsu do Turcji.
Kos należy do grupy wysp zwanych Dodekanez i jest trzecią co do wielkości wyspą w tym archipelagu po Rodos i Karpathos. Podobnie jak Rodos wyspa należała do Joannitów, którzy wznieśli tu 2 wspaniałe zamki. W centrum znajdują się góry, które obniżając się - łagodnie wpadają do morza. Dzięki wysokim temperaturom i dużemu nasłonecznieniu możemy tu spotkać egzotyczną roślinność, drzewa cytrynowe i oliwne. Kos słynie ze wspaniałych piaszczystych plaż.
W mieście Kos stolicy wyspy znajdują się obok siebie ruiny greckie i rzymskie średniowieczne mury miejskie, domy z okresu panowania tureckiego i budowle włoskie.